گزارش حاضر با عنوان «توانایی‌های سامانه‌های پرتاب ایران»

( Iran's Delivery Systems Capabilities)  برداشتی است دقیق از مقاله‌ای با همین عنوان که توسط آندری فرولف(Andrei Frolov ) در نشریه «شاخص امنیت» مرکز مطالعات سیاسی روسیه به چاپ رسیده است. این مقاله به بررسی جامع و کامل میزان توانایی و قدرت ایران در ساخت و دستیابی به سامانه‌های پرتاب سلاح‌های هسته‌ای پرداخته و سناریوهای احتمالی در این عرصه را در اختیار خواننده قرار می‌دهد.آندری فرولف، نویسنده این مقاله، با اشاره به طرح‌ها و برنامه‌های ایالات متحده آمریکا، از اواخر سال ۲۰۰۶ تاکنون، در مورد استقرار سامانه دفاعی ضدموشکی در کشورهای اروپای شرقی (لهستان و جمهوری چک)، توجیه رسمی کاخ سفید در مورد این طرح‌ها مبنی بر لزوم دفاع از اروپا در برابر تهدیدهای هسته‌ای ایران و کره شمالی و سرانجام اعتراضات شدید روسیه به این طرح‌ها و رویارویی غرب با روسیه، این سوال را مطرح می‌کند که آیا کشور ایران واقعا از توانایی ساخت و دستیابی به سیستم‌های پرتاب سلاح‌های هسته‌ای، همچون موشک‌های بالستیک، بمب‌افکن‌ها و زیردریایی‌ها برخوردار است؟

سازمان همکاری شانگهای و نگاه چینی
يكي از ويژگي‌هاي اصلي سازمان همكاري شانگهاي، عدم توازن آشكار در نقش و جايگاه در ميان اعضاي آن است. به عبارت ديگر شانگهاي سازماني است كه در يك سوي آن كشورهاي تازه متولد شدة آسياي مركزي قرار دارند كه در سطح منطقه‌اي بازيگران مهمي محسوب نمي‌شوند و در سوي ديگر آن قدرت‌هاي بزرگي چون چين و روسيه واقع هستند كه آشكارا تمنيات جهاني دارند. از اين زاويه ‌است كه بايد در شناخت اين سازمان و نيز گمانه‌زني پيرامون آيندة آن عمدتاً به تمايلات دو بازيگر اصلي درون آن پرداخت. بر اين مبنا فهم چين در اين سازمان اهميت مي‌يابد. اهداف و تمنيات چين در سازمان همكاري شانگهاي را در دو سطح منطقه‌اي و كلان (نظام بين‌الملل) مي توان بررسي نمود.

اولویتهای ناتو در آذربایجان و قفقاز

پس از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي سابق و كلاً بلوك شرق ، اتحاديه ها و پيمانهاي فعال در قالب اين بلوك سياسي نيز منحل گرديد. از جمله اين پيمانها پيمان نظامي ورشو بود كه در واقع در تقابل با ناتو فعال بوده و قد علم مي نمود. بعد از بوجود آمدن كشورهاي تازه استقلال يافته (كه حاصل از فروپاشي بلوك شرق بود ) بعنوان جايگزين اتحاد جماهير شوروي سابق و اروپاي شرقي، از خلاء بوجود آمده در آن دوران ـ به واسطه از بين رفتن نظام دو قطبي حاكم بر جهان ـ سازمان پيمان آتلانتيك شمالي (ناتو) با طرح و اتخاذ سياست گسترش ناتو به شرق ، شروع به گسترش دامنه فعاليتهاي خود و عضوگيري در اين جمهوريها و كشورهاي تازه استقلال يافته و همچنين ساير كشورهاي اروپاي شرقي نمود . تا به گونه اي هدفمند و برنامه ريزي شده ، مانع از اتحاد و يا شكل گيري مجدد پيماني منطقه اي و يا بين المللي با ماهيت نظامي در تقابل با خود ، توسط اين كشورهاي تازه استقلال يافته، گردد.

مدودف توان و انگیزه تغییرات در روسیه را ندارد
روز جمعه میدان سرخ مسکو به مناسبت سالگرد پیروزی ارتش سرخ بر نیروهای نازی آلمان میزبان رئیس جمهور جدید روسیه بود. «دیمیتری مدودف» 43 ساله در اولین سخنرانی خود اعلام کرد که «روسیه به هیچ عنوان نقض قوانین بین الملل را تحمل نخواهد کرد». این در حالی است که روسیه از چند ماه پیش فعالیت‌های تحریک‌آمیز نظامی همچون گشت هوایی بمب‌افکن‌های دور برد این کشور در آسمان بین‌المللی و نزدیک مرزهای هوایی کشورهای ژاپن، نروژ، دانمارک و اسکاتلند را آغاز کرده است. این گشت‌های هوایی در شرایطی دوران جنگ سرد را یادآوری می‌کند که در داخل روسیه ولادیمیر پوتین در کنار تصدی پست نخست‌وزیری ضمن ریاست حزب «روسیه متحد» کنترل پارلمان این کشور را در اختیار گرفته است. ایران در دوران پوتین به عنوان شریک استراتژیک به روسیه چشم دوخته بود ولی پوتین در آخرین روزهای صدارت خود بر کاخ کرملین با امضای فرمانی، به طور رسمی به تحریم‌کنندگان ایران پیوست تا افق‌های سیاست خارجی را برای رئیس جمهوری جدید روسیه در قبال ایران تبیین کرده باشد.

برای مشاهده متن کامل روی ادامه مطلب کلیک کنید.

پيروزي مجدد ميخائيل شاآكاشويلي در انتخابات رياست جمهوري گرجستان در شرايطي رقم خورد که تنش هاي فزاينده ميان مسکو و تفليس همچنان ادامه دارد ؛ شدت و حدت اين تنش ها به ويژه پس از پيروزي انقلاب گل رز در سال 2003 به حدي بوده که حکايت از بحراني دائمي ميان روسيه و گرجستان دارد. در اين بين عليرغم آنکه تنش هاي متعددي ميان دو کشور حاکم بوده است، با اين حال بايد ريشه اين بحران ها را در روابط دو کشور و در گذشته اي نه چندان دور جستجو نمود. در واقع درک بحران ها و تنش هاي موجود ميان گرجستان و روسيه بدون فهم مناسبات گذشته و متغيرهاي گوناگون در روابط اين دو کشور ناممکن مي نمايد. از اين رو در بحث حاضر ضمن مرور ريشه هاي تنش ميان روسيه و گرجستان، به بررسي بحران هاي حاضر و آينده روابط مسکو و تفليس خواهيم پرداخت.

برای مشاهده متن کامل روی ادامه مطلب کلیک کنید.

سیاست خارجی خاورمیانه ای نادرست واشنگتن (بخش نخست)

اعتماد واشنگتن برای احیاء مجدد روند صلح خاورمیانه به عنوان رکن اصلی مهار ایران با مشکل مواجه است. مقامات دولت بوش فرض کرده اند که از سرگیری دیپلماسی میان اسرائیل و همسایگان آن، کشورهای عرب را ارضاء خواهد کرد، دولت های عرب را پشت سر آمریکا جمع کرده و زمینه ای را برای ایجاد یک جبهه متحد عربی – اسراییلی علیه ایران فراهم می سازد. اما این امید بدون در نظر گرفتن این حقیقت است که در وضعیت کنونی سیاست های اسرائیل و فلسطین از نوعی مصالحه و سازش که برای پیشرفت قابل ملاحظه ضروری است، حمایت نمی کنند.

برای مشاهده متن کامل روی ادامه مطلب کلیک کنید.

چکیده

تا پیش از این به طور کلی مناطق در قالب نظریات مربوط به همگرایی بررسی می­گردید. اما با توجه به فروپاشی نظام دو قطبی و تحولات بسیاری که در عرصه نظام بین­الملل رخ داده اکنون می­توان مناطق را به گونه­ای مستقل بررسی نمود. مناطق اکنون در خور توجه بیشتر می باشند. بر این اساس باید اشاره داشت که پایان نظام دوقطبی باعث گردید تا مناقشات و مسایل منطقه­ای که اغلب در دل منازعه میان دو ابر قدرت محو می­گردید، اکنون فرصت یابند تا به منصه ظهور برسند. به گونه ای که حتی برخی بر این باورند که باید مناطق را به عنوان سطح تحلیلی میانه مابین سطح تحلیل خرد و کلان لحاظ نمود. در واقع می­توان ادعا نمود که فروپاشی نظام دو قطبی فرصتی جدید برای ظهور مناطق در سطح نظام بین­الملل فراهم نموده است.

برای مشاهده متن کامل روی ادامه مطلب کلیک کنید.